Dzień dobry 🙂
Zapraszam na kolejny (po dłuższej przerwie) post. Dzisiejszy wpis dotyczy wspólności majątkowej małżeńskiej. Zapraszam do lektury 🙂
Zgodnie z przepisem art. 31 § 1 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Mimo to, często spotkam się ze stanowiskiem, iż małżonkowie chcą zawrzeć intercyzę, po to, aby to, co zostało nabyte przed ślubem, nie było wspólne i w razie rozwodu nie podlegało podziałowi. Nie trzeba tego robić. Najprościej rzecz ujmując – to, co każdy z małżonków nabył przed ślubem, wchodzi w skład majątku osobistego tego małżonka i pomimo zawarcia małżeństwa nie staje się wspólne – nie wchodzi w skład majątku wspólnego. Jednakże, każdy z małżonków może rozszerzyć wspólność ustawową o przedmioty, które wchodzą w skład jego majątku osobistego.
Podsumowując – wszystko to, co zostało nabyte przed ślubem, pomimo zawarcia małżeństwa, nie staje się wspólne i w razie rozwodu nie będzie podlegać podziałowi.
Dodatkowo, w każdym czasie małżonkowie mogą zawrzeć umowę majątkową małżeńską (intercyzę) i wyłączyć ustrój wspólności ustawowej. Wówczas obowiązywać będzie rozdzielność majątkowa. Można to zrobić także przed ślubem.
